แนะนำเทคนิค ท้วงท่า และการใช้อวัยวะในมวยไทยที่ควรรู้

แนะนำเทคนิค ท้วงท่า และการใช้อวัยวะในมวยไทยที่ควรรู้

แนะนำท้วงท่า และการใช้อวัยวะในมวยไทยที่ควรรู้

วิธีต่อยมวยไทยที่ถูกต้องจำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจหลักพื้นฐานก่อน หลายคนใจร้อนและฝึกแบบฉาบฉวยทำให้ไม่สามารถเป็นนักมวยที่เก่งได้ ซึ่งพื้นฐานที่สำคัญเริ่มตั้งแต่แม่ไม้มวยไทยและกลมวยเพื่อนำไปสู่การมีทักษะในขั้นสูงต่อไป โดย Ohlor รวมรวมหลักการที่สำคัญในการฝึกมวยไทยมาให้ได้ฝึกกันดังนี้

การตั้งท่าจดมวย

การตั้งท่าจดมวย คือ การวางเข่า การวางมือให้ถูกต้องตามหลักการฝึก โดยในการจดมวยนั้นจะต้องทราบเหลี่ยมมวยด้วย เหลี่ยมมวยคือการแสดงการใช้มือและเท้าที่ถนัด ออกมาให้เห็น โดยปกติมวยจะมี 2 เหลี่ยม คือ เหลี่ยมซ้าย และเหลี่ยมขวา

เหลี่ยมซ้าย คือ การยื่นหมัดขวาไปข้างหน้าสูงเหนือระดับหางคิ้ว ในขณะที่เท้าขวายื่นไปข้างหลัง หมัดซ้ายชิดคาง เท้าซ้ายอยู่ด้านหลัง ลำตัวเหยียดตรง ไม่เกร็งและปล่อยตัวตามสบาย โดยให้น้ำหนักอยู่ที่เท้าซ้าย ในขณะที่ระยะห่างของเท้าทั้งสองข้าง 1 ช่วงตัว สายตามองผ่านมือไปยังคู่ต่อสู้ตลอดเวลา

เหลี่ยมขวา คือ การยื่นหมัดซ้ายไปข้างหน้าสูงเหนือระดับหางคิ้ว และเท้าซ้ายยื่นไปข้างหลัง แขนซ้ายขนานกับลำตัว หมัดขวาชิดคาง เท้าขวาอยู่ด้านหลัง ลำตัวเหยียดตรง ไม่เกร็งและปล่อยตัวตามสบาย โดยให้น้ำหนักอยู่ที่เท้าขวา สายตามองผ่านมือไปยังคู่ต่อสู้ตลอดเวลา

การวางตำแหน่งอวัยวะ

การวางตำแหน่งของอวัยวะที่ได้จดมวย คือ การกำหมัด วางเท้า มือ และลำตัว

การกำหมัดที่ถูกต้อง คือ แบมือให้นิ้วมือทั้ง 4 เรียงชิดติดกัน แล้วพับนิ้วทั้ง 4 นิ้วเข้าหาอุ้งมือ แล้วกดทับด้วยนิ้วหัวแม่มือลงทาบ ในลักษณะเฉียงกับนิ้วชี้และนิ้วกลาง เพื่อให้หมัดที่กำกระชับแน่น โดยไม่เกร็ง

การใช้หมัด เท้า เข่า ศอก

  • การใช้หมัด

หมัดตรง คือ การใช้หมัดที่ถนัดมุ่งไปยังเป้าหมาย โดยอาศัยแรงจากหัวไหล่ ลำตัว เอว และเท้ายันพื้น ให้ทุกส่วนประสานกันเพื่อความรุนแรงโดยน้ำหนักตัวอยู่ที่เท้าหน้า ใช้แรงส่งจากเท้าหลังและสะโพก หัวไหล่ หมัดตรง

หมัดตัด คือ การใช้หมัดเหวี่ยงในลักษณะโค้งเป็นครึ่งวงกลม โดยเล็งไปที่ บริเวณลำตัว ใบหน้า หรือศีรษะของคู่ต่อสู้ ผู้รู้บางคนอาจเรียกว่า “หมัดเหวี่ยง” ซึ่งแบ่งออกเป็น หมัดเหวี่ยงสั้นและหมัดเหวี่ยงยาว

หมัดเหวี่ยงสั้น คือ การเหวี่ยงวงแคบ

หมัดเหวี่ยงยาว คือ การเหวี่ยงวงกว้าง

หมัดตวัด คือ การใช้สันหมัดกดลงบริเวณอวัยวะสำคัญของคู่ต่อสู้ ในลักษณะเหยียดแขนออกไป พร้อมชกตวัดวงแคบ

หมัดเสย คือ การใช้หมัดชกเข้าหาคู่ต่อสู้โดยงอศอก เกร็งข้อศอกหงายหมัด แล้วพุ่งหมัดยกขึ้นสู่เป้าหมาย ได้แก่ ปลายคาง ดั้งจมูก หรือใบหน้าคู่ต่อสู้ หมัดเสย

  • การใช้เท้า จะแบ่งออกเป็น 2 ไม้ คือ การเตะ และการถีบ

การเตะ คือ การใช้อวัยวะส่วนขาตั้งแต่เอวลงไปจนถึงปลายเท้า ทั้งนี้การแตะของมวยไทยนิยมใช้หน้าแข้งแตะเพราะเป็นส่วนที่แข็งเปรียบเสมือนการหวดด้วยไม้

เตะตรง คือ การเตะเสยจากพื้นขึ้นไปส่วนบนในลักษณะตั้งฉากกับพื้น

เตะตัด คือ การเตะที่ใช้เท้าวาดขึ้นขนานกับพื้น สามารถเตะตัดได้ทั้งส่วนล่างของลำตัว และส่วนบนของอวัยวะ

เตะตวัด หรือเตะเฉียง คือ การเตะที่ทิศของการเตะจะเฉียงลงพื้นสู่เป้าหมาย

กลับหลังเตะ คือ การหมุนตัวหันหลังให้คู่ต่อสู้ แล้วเหวี่ยงขาที่วางอยู่ด้านหลัง ให้ส้นเท้าปะทะเป้าหมาย

การถีบ คือ การใช้ปลายเท้า ฝ่าเท้า หรือส้นเท้าปะทะคู่ต่อสู้ ปลายเท้าปะทะคู่ต่อสู้

การถีบตรง คือ การถีบออกไปตรงๆ ให้ปลายเท้า ส้นเท้า หรือฝ่าเท้าปะทะเป้าหมายในส่วนต่างๆ ของคู่ต่อสู้ โดยอาจเหยียดเท้าตรง หรืองอเท้าเข้าถีบก็ได้

การถีบข้าง คือ การใช้ปลายเท้าถีบออกไปด้านข้างของลำตัว โดยเอียงศีรษะออกไปห่างจากลำตัว

การกลับหลังถีบ คือ การถีบตรงออกไปด้านหลัง อาจเหยียดขาตรง หรืองอขาแล้วเหยียดตรงออกไปยังเป้าหมาย

การกระโดดถีบ คือ การสืบเท้าที่ไม่ถนัดออกไป 1 จังหวะ แล้วลอยตัวใช้เท้าที่ถนัดพุ่งไปยังเป้าหมายของคู่ต่อสู้

การถีบจิก คือ การใช้ปลายเท้าที่ถนัดจิกไปบริเวณหน้าท้อง หรือลิ้นปี่ของคู่ต่อสู้ โดยอาศัยแรงส่งจากเท้าที่ไม่ถนัด

  • การใช้เข่า คือ การใช้อวัยวะส่วนที่เป็นข้อต่อระหว่างกระดูกขาส่วนบนกับ

กระดูกขาส่วนล่าง แล้วงอพับขา กระทุ้งไปยังเป้าหมายของคู่ต่อสู้ โดยการใช้เข่าของมวยไทยนิยมพับปลายเท้าลงให้เกือบขนานกับลำแข้งเพื่อความเร็วและความคล่องตัว

เข่าตรง คือ เข่าพุ่งตรงไปข้างหน้าเข้าสู่เป้าหมาย

เข่าเฉียง คือ เข่าตีเฉียงเข้าสู่เป้าหมายด้านตรงกับเข่าที่พุ่งออกไป

เข่าโค้ง คือ การบิดสะโพกให้คว่ำลง พร้อมกับเหวี่ยงขาให้มีรัศมีโค้งจากบนลงล่าง ปะทะเป้าหมาย ให้ปลายเท้าเหยียดเป็นเส้นตรงกับขาและเข่า

เข่าโยน คือ การกระโดดโยนเข่าขึ้นไปตรงๆ คล้ายๆ เข่าลอย เป้าหมายที่ปลายคาง และหน้าอกของคู่ต่อสู้

เข่าลอย คือ การกระโดดขึ้นสูง ทะยานกับเข่าโยน แต่เข่าลอยสู่พื้นสูงกว่า

  • การใช้ศอก เป็นหนึ่งในการใช้อาวุธที่รุนแรงที่สุดและมีการห้ามให้ใช้ในรายการมวยบางแห่ง

โดยการใช้ศอกขั้นพื้นฐานมีลักษณะดังนี้

ศอกตี (Slashing or Chopping Elbow) บางคนเรียกว่า ศอกสับ โดยใช้วิธีการตีศอกจากบนสู่ล่าง เฉียงซ้ายคล้ายมุมฉาก บางครั้งอาจบิดตัวตี โดยมีแรงส่งจากไหล่ ลำตัว และเท้า

ศอกตัด (Horizontal Elbow) คือ การตีศอกตัดขนานไปสู่เป้าหมาย

ศอกงัด (Uppercut Elbow) คือ การตีศอกจากกลาง งัดขึ้นไปข้างบน ตรงเป็นมุมฉาก

ศอกกระทุ้ง (Smash Downward Elbow) คือ การใช้ศอกพุ่งออกไปด้านหลัง ในลักษณะกระทุ้ง แก้ไขสถานการณ์ที่คู่ต่อสู้ประชิดเข้ามาด้านหลัง

ศอกกลับ (Spinning Elbow) คือ การหมุนตัวตีศอก กลับไปทางด้านหลัง ตามจังหวะที่สัมพันธ์กับการเคลื่อนตามเท้า

ศอกคู่ (Double Elbow) คือ การตีศอกด้วยแขนสองข้าง

ศิลปะการใช้หมัด เท้า เข่า ศอก เป็นการผสมผสานทักษะพื้นฐานของกีฬามวยไทยที่มีอยู่มากมายหลายแบบให้เกิดกระบวนท่าขั้นสูงขึ้นและทำเกิดประสิทธิภาพในการต่อสู้และยากที่คู่ต่อสู้จะจับทางได้ ซึ่งครูมวยต่างๆ ได้คิดค้นขึ้นมาใช้ และได้นำมาเขียน หรือบันทึกไว้ เพื่อประโยชน์ ในการเรียนการสอนวิชามวยไทยในปัจจุบัน

ศิลปะการใช้หมัด เช่น หมัดตรง หมัดตัด หมัดตวัด หมัดเสย